­ دکتر کدیور در پاسخی فوری به انتقادات در خصوص مصاحبه خود با صدای آمریکا ، ضمن تصحیح موضع خود در قبال شعار نه غزه ، نه لبنان ، جانم فدای ایران  . مواردی را مطرح نمودند که از دید اینجانب قدری جای بحث دارد .

ایشان در این یاداشت با پرداختی هوشمندانه موضوع را به شکلی روایت میکنند که در پایان متن  ذهن مخاطب راهی به جز موافقت با گفته های منطقی ، اخلاقی و انسانی ایشان نداشته باشد  .  در صورتی موضوع حساسیت بر انگیز همچنان سرجای خودش باقی مانده و ذهن ها بدون کوچکترین اصطکاکی از کنار آن عبور کرده است .

انتقاد مخاطبان به مصاحبه آقای کدیور صرفاَ به دلیل نقل قول متفاوت از یک شعار نیست . بلکه تل انبار شدن انتقادها و دلگیری هایی بوده که در یک سال گذشته از  آقای کدیور  و جریان مرتبط با ایشان شده است .

انتقادات پیاپی و بی پاسخ از سایت تحت نظارت دکتر کدیور ( جرس ) اولین دلیل حساست جدی به اظهارت ایشان بود . با یک جستجوی ساده در اینترنت ، میتوان موارد متعددی از این انتقادات یافت .  گسترش و تاکید به تفکر خودی و غیر خودی ، گزینش و پوشش اخبار و انتشار موارد مورد تایید و هم سو ، حذف اخبار و یا روایت دلخواه از روی داد های جاری و .... مواردی است که میتوان در بین انتقادات مطرح شده یافت .

کسی منکر این نیست که یک وبسایت خبری نظیر جرس ، طبعاَ خروجی افکار گرداننده گان آن است . انتقاد به عملکرد جرس بارها به زبانهای و ابزار های مختلف ابزار شده بود ، گاهی دوستانه ، گاهی در قالب انتقاد بی رحمانه و گاهی هم یک ناظر بیطرف .  اما بی توجهی سیاست گذاران این وبسایت انباشه شدن انتظارات و نهایتا انفجار آن به این شکل شده است .

اما بی توجهی گرداننده گان جرس و به هیچ انگاشتن مخاطب  زمانی عکس العمل تهاجمی آنان را بر می انگیزد که اقای دکتر کدیور ، به عنوان یکی از سیاست گذاران این وبسایت ، در تلویزیون ظاهر شده و از جانب جنبش سبز ، و در مقابل چشم مخاطبان ، اتفاقی که همه از آن آگاه هستند را به شکلی مطلوب نظر خود روایت میکند .

عبارت دقیق مورد استفاده ایشان این است :

" نظر جنبش سبز در مورد اسرائیل این است که ، ما اولویت اولمون ... این را بارها هم موسوی ذکر کرده و هم دیگر رهبران جنبش سبز ... ، و مردم هم در خیابان های تهران فریاد زدندکه ... هم غزه ، هم لبنان ، جانم فدای ایران ، این شعار مردم بوده و مسائل دیگر ... " ویدئو را از اینجا ببینید

شعار هم غزه و هم لبنان و دست و یا نادرست بودن آن بحثی جداست اما به کار گیری این کلمات " نظر جنبش...  " و بلا فاصله استفاده از  "  ما اولویت اولمون... " و ... ، از دو حالت خارج نیست . یا به کار گیری این کلمات کاملا تصادفی و بدون منظور بوده و یا  بلعکس داری هدف و سیاستی خاص .

از دید نگارنده در هر دوشکل فرق خاصی نمی کند و مشکل پا برجاست . چرا که استفاده ناخود آگاه و تصادفی این کلمات نیز در نهایت بر پایه ضمیر ناخود آگاه و گفتمان درونی و همچنین اعتقادات فرد گوینده است که در زمان پرسش ناگهانی ، یکباره به بیرون تراوش میکند . تراوشی که در آن گوینده خود را به جای سخنگوی جنبش قرار داده  و همچنین برای آن اولویت تعیین میکند و میگوید "  نظر جنبش سبز در مورد اسرائیل این است که ، ما اولویت اولمون ...  " این یعنی که او در ضمیر نا خود آگاه خود نیز اینگونه میپندارد که واقعاَ نظر کلیت جنبش را میداند و حق دارد از جانب آن حرف بزند . ضمیر ناخودآگاهی که اعتقادات او را ناشی شده و اعتقاداتی که سیاست سایت جرس را میسازد و جرسی که انتقادات فوق الذکر بر آن وارد است .

اما در حالت دوم اگر دکتر کدیور به گفته هایشان کاملاَ آگاه بوده و با اختیار و اراده به این شکل سخن به زبان رانده اند ، طبعاَ جایگاه ایشان را  به عنوان یک متفکر دینی و یک فعال سیاسی به شکل جدی خدشه دار می کند . چرا که اظهار نظر  اینچنینی و بلا فاصله تصحیح و تعدیل آن هیچ معنایی ندارد به جز عدم توانایی یک سیاست مدارد در کنترل رفتار سیاسی و یا تلاشی ناموفق برای پذیریش ایشان به عنوان سخنگو ، نماینده و یا هر عنوان دیگری ... .

آقای کدیور دربخشی از پاسخ خود نوشته اند " به کسانی که طالب حقیقتند یادآور می شوم ..." . به گمان نگارنده انتقاد به عملکرد وبسایت جرس ، به عنوان خروجی افکار گرداننده آن یک حقیقت است . و نه تنها حقیقت ، بلکه خطری که هم روح جمعی  " ما " را در جنبش تضعیف میکند ، و هم با تزریق تفکر خودی و غیر خودی در بدنه جنبش ، بلایی که در سال 57 بر سر ملت آمد را تکرار میکند .

انتقاد به آقای کدیور ویا به قول خودشان " معرکه گیری " مخاطبان نه برای لباس روحانیت ایشان است و نه برای سابقه و عملکرد گذشته . منتقد منصف خدمات ، تلاش و سالهای زندان امثال دکتر کدیور را نادیده نمیگیرد و آن را ستایش میکند . اما این ستایش و احترام تازمانی دوام دارد که چهارچوب دمکراسی و همچنین  احترام به عموم خارج نشود . خود درست بینی و نادیده گرفتن انتقادات یکی از عوامل دوری از مردم است .

میرحسین موسوی که دکتر کدیور ایشان را رهبر جنبش میدانند در بخشی از صبحت هایش میگوید : عظمت جنبش از ابتکار افراد معدودی نابغه برنمی خیزد.... ، ما راه سبز را طوری باید تعریف و معرفی کنیم که همه ی هفتاد ملیون جمعیت کشور حتی مخالفان ما را در بربگیرد ...

این یاداشت ،یک بحث خانوادگی است . نقد در درون و آسیب شناسی یک جنبش  .  کیهان ، رجا نیوز ، جوان آنلاین و دیگر رسانه های کودتا  حق دخل و تصرف آن را ندارند .